• بیانات در دیدار بانوان نخبه‌ در آستانه‌ى سالروز میلاد حضرت زهرا(س)

بیانات در دیدار بانوان نخبه‌ در آستانه‌ى سالروز میلاد حضرت زهرا(س) 1386/04/13

در مسأله‏ى زن آنچه که در درجه‏ى اول اهمیت قرار دارد، مسأله‏ى «خانواده
» است؛ نقش زن به عنوان عضوى از خانواده. به نظر من از همه‏ى نقشهائى که زن مى‏تواند ایفاء کند، این اهمیتش بیشتر است. البته بعضى‏ها این‏طور حرفها را در همان نظر اول با شدت رد مى‏کنند و مى‏گویند آقا شما مى‏خواهید زن را توى خانه اسیر کنید، محبوس کنید، از حضور در صحنه‏هاى زندگى و فعالیت بازبدارید؛ نه، به‏هیچ‏وجه قصد ما این نیست؛ اسلام هم این را نخواسته. اسلام وقتى‏که مى‏گوید: «و المؤمنون و المؤمنات بعضهم اولیاء بعض یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر»، یعنى مؤمنین و مؤمنات در حفظ مجموعه‏ى نظام اجتماعى و امر به معروف و نهى از منکر همه سهیم و شریکند؛ زن را استثناء نکرده. ما هم نمى‏توانیم زن را استثناء کنیم. مسئولیت اداره‏ى جامعه‏ى اسلامى و پیشرفت جامعه‏ى اسلامى بر دوش همه است؛ بر دوش زن، بر دوش مرد؛ هرکدامى به نحوى برحسب توانائى‏هاى خودشان. بحث سر این نیست که زن آیا مى‏تواند مسئولیتى در بیرون از منزل داشته باشد یا نه- البته که مى‏تواند، شکى در این نیست؛ نگاه اسلامى مطلقاً این را نفى نمى‏کند- بحث در این است که آیا زن حق دارد به خاطر همه‏ى چیزهاى مطلوب و جالب و شیرینى که در بیرون از محیط خانواده براى او ممکن است تصور شود، نقش خود را در خانواده از بین ببرد؟ نقش مادرى را، نقش همسرى را؟ حق دارد یا نه؟ ما روى این نقش تکیه مى‏کنیم.