• برکات امر به معروف ونهی ازمنکر

برکات امر به معروف ونهی ازمنکر

۱) سعادت دنیا وآخرت

امام باقر علیه الصلاة و السلام:

إنَّ الأمرَ بِالمَعروفِ وَ النَّهیَ عَنِ المُنکَرِ سَبیلُ الأنبیاءِ ، وَمِنهاجُ الصُّلَحاءِ ، فَریضَةٌ عَظیمَةٌ بِها تُقامُ الفَرائضُ ، وتَأمَنُ المَذاهِبُ، وتَحِلُّ المَکاسِبُ ، وتُرَدُّ المَظالِمُ ، وَتَعمُرُ الأرضُ ، وَیُنصَفُ مِنَ الأعداءِ ، وَیَستَقیمُ الأمرُ.

امر به معروف و نهى از منکر راه و روش پیامبران و شیوه صالحان است و فریضه بزرگى است که دیگر فرایض به واسطه آن بر پا مى‏شود، راه‏ها امن مى‏گردد و درآمدها حلال مى‏شود و حقوق پایمال شده به صاحبانش برمى‏گردد، زمین آباد مى‏شود و (بدون ظلم) حق از دشمنان گرفته مى‏شود و کارها سامان مى‏پذیرد.

کافى، ج۵، ص۵۶، ح۱

۲) تمامى واجبات چه آسان و چه مشکلش پایدار و استوار مى‏گردد.

امام حسین علیه الصلاة و السلام:

«اعْتَبِرُوا أَیُّهَا النَّاسُ بِمَا وَعَظَ اللَّهُ بِهِ أَوْلِیَاءَهُ … و قال (الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ) فَبَدَأَ اللَّهُ بِالْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ فَرِیضَةً مِنْهُ لِعِلْمِهِ بِأَنَّهَا إِذَا أُدِّیَتْ وَ أُقِیمَتْ اسْتَقَامَتِ الْفَرَائِضُ کُلُّهَا هَیِّنُهَا وَ صَعْبُهَا وَ ذَلِکَ أَنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ دُعَاءٌ إِلَى الْإِسْلَامِ مَعَ رَدِّ الْمَظَالِمِ وَ مُخَالَفَةِ الظَّالِمِ وَ قِسْمَةِ الْفَیْ‏ءِ وَ الْغَنَائِمِ وَ أَخْذِ الصَّدَقَاتِ مِنْ مَوَاضِعِهَا وَ وَضْعِهَا فِی حَقِّهَا.»

اى مردم از پند و اندرزى که خداوند به دوستان‏ خود می نماید عبرت بگیرید … و آنجا که می فرماید: «مردان و زنان مؤمن دوستان و یاوران یک دیگرند، به کار نیک و پسندیده فرمان‏ مى‏دهند، و از کار زشت و ناپسند باز مى‏دارند. “توبه: ۷۱″»، بنا بر این خداوند به «امر به معروف» و «نهى از منکر» بعنوان فریضه‏اى از جانب خود سخن آغاز فرمود، به خاطر اینکه او بر این مطلب واقف بود که اگر حقّ این دو مطلب ادا شده و تحقّق پذیرد و برپا ماند، تمامى واجبات چه آسان و چه مشکلش پایدار و استوار مى‏گردد. چرا که آن دو فراخوان و دعوتى است به اسلام، همراه با دفع ستمگریها، و مخالفت با ستمگران، و تقسیم کردن بیت المال، و پخش غنائم، و دریافت زکات از جاى خود، و پرداخت آن به محلّ مصرفش‏.

بحارالأنوار ج : ۹۷ ص : ۷۹ ح۳۷

۳) پشتیبانی از مؤمنان

امیر المؤمنین علیه‏ السّلام:

مَنْ اَمَرَ بَالْمَعْرُوفِ شدَّ ظُهُورَ الْمُؤْمِنینَ.

کسى که امر به معروف کند، پشتِ مؤمنان را محکم کرده است.

غرر الحکم موضوعى، ج ۲، ص ۲۲

۴) شریک شدن در کار خیر

رسول خدا صلی الله علیه و آله:

 مـَنْ اَمَرَ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهى عَنْ مُنـْکَرٍ أَوْدَلَّ عَلى خَیْرٍ اَوْ أَشارَ بِهِ فَهُوَ شَریکٌ.

هرکس دیگرى را به کار نیکى امر کند یا او را از کار زشتى باز دارد یا اینکه او را به خیرى راهنمائى نماید و یا به آن اشاره نماید در آن کار شریک خواهد بود.

    وسایل الشیعه ج۱۱ ص۳۹۸

۵) اهل معروف شدن

امیر المؤمنین علیه‏ السّلام:

اُؤْمُر بِالْمَعْرُوفِ تَکُنْ مِنْ اَهْلِهِ.

امر به معروف کن تا از اهل معروف شوى.

غرر الحکم موضوعى، ج ۱، ص۹۹

۶) پایداری شریعت

امیر المؤمنین (علیه السلام)

قِوامُ الشَّریعَةِ الأمرُ بِالمَعرُوفِ والنَّهیُ عَنِ المُنکَرِ و إقامَةُ الحُدودِ؛

استوارى شریعت ، به امر به معروف و نهى از منکر و برپاداشتن حدود الهی است.

میزان الحکمه ، ح ۱۲۶۸۸